tag:blogger.com,1999:blog-285032832011-04-21T20:57:55.092-07:00troutairihttp://www.blogger.com/profile/06697074509263854962noreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-28503283.post-1150237105585300482006-06-13T15:16:00.000-07:002006-06-13T15:51:00.303-07:00Χρώματα γύρω μου κ εγώ κλεισμένη σε μια εικόνα ασπρόμαυρη.Σειρήνες με κυνηγούν κ φώτα με τυφλώνουν.Το μόνο που βλέπω μία ψυχή στο τέλος της διαδρομής,χαμένη κάπου ανάμεσα στο ψέμα κ την αλήθεια...Τι σημασία έχει?Ισως δεν μάθουμε ποτέ...<br /><strong>Όσα σου έκλεψαν σε περιμένουν...Καλό ταξίδι λοιπόν...</strong><br /><br /><br />(για τον μικρό Άλεξ...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28503283-115023710558530048?l=troutairi-nattysar.blogspot.com' alt='' /></div>troutairihttp://www.blogger.com/profile/06697074509263854962noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-28503283.post-1149012315273253652006-05-30T10:48:00.000-07:002006-05-30T11:05:15.286-07:00Με έχουν αφήσει μόνη.Νιώθω σαν ένα μικρό παιδί που το άφησαν σε ένα παιχνίδι που το λένε ζωή...κ όλα γύρω μου ψεύτικα...<br />Τραβάω σε έναν δρόμο ξένο γεμάτο σκιές,η ψυχή μου κενή αφήνεται στον χορό τους.''Μην μου κάνετε κακό...είμαι μόνο ένα μικρό παιδί,δεν το διάλεξα εγώ το παιχνίδι...''<br />Άδικα πολεμάω.Οι σκιές μου κλέβουν ότι ανθρώπινο μου έχει απομείνει...<br />Κ παραμένω ένα μικρό παιδί ντυμένο με σκιές...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28503283-114901231527325365?l=troutairi-nattysar.blogspot.com' alt='' /></div>troutairihttp://www.blogger.com/profile/06697074509263854962noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-28503283.post-1148854150659178392006-05-28T15:09:00.000-07:002006-05-28T15:09:10.666-07:00Λες πως δεν νιώθω,πως δεν πονάω,πως έχω ξεχάσει...ψέματα.Κ ξέρεις γιατί;<br />Γιατί όποιος αγαπάει μένει εκεί.Κ εγώ μένω εδώ περιμένοντας να αλλάξεις,να αλλάξω,να αλλάξουμε...<br />Μένω εδώ ''ελεύθερη'' πια στην φυλακή σου...γιατί φωλιάζεις στα όνειρά μου,γιατί η απουσία σου με σπάει,γιατί υπάρχω μ ό ν ο για σένα...<br /><strong>Μένω εδώ να αργοπεθαίνω...να σ'αγαπάω...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28503283-114885415065917839?l=troutairi-nattysar.blogspot.com' alt='' /></div>troutairihttp://www.blogger.com/profile/06697074509263854962noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-28503283.post-1148248406285501472006-05-21T14:01:00.000-07:002006-05-21T14:53:26.293-07:00Ωραία...ένα βράδυ τεράστιας μοναξιάς.Κόμπος στο στομάχι κ ακόμα ένα γεμάτο τασάκι...πεθαίνω,παίρνω ανάσες κ πνίγομαι σε εναν βυθό μοναξιάς που βούτηξα μόνη μου.Ακόμα κ σε έναν ονειρικό θάνατο βρίσκομαι μονάχη...<br />Η ηλίθια φωνή μεσα μου ψυθιρίζει...δεν ακούς;Εγώ όχι.Συνεχίζω ν πνίγομαι,ο κόμπος ανεβαίνει...<br />Η φωνή μεγαλώνει...δεν ακούς;Εγω όχι.φοβάμαι να ακούσω,τι δειλή που είμαι...<br />Η φωνή έγινε κραυγή κ με σκοτώνει...την ακούς τώρα;Σταμάτησε την,δν θέλω να μου θυμίζει πόσο λιγο νιώθω,πόσο λίγο αισθανομαι...<br />Τελικά μόνο εγώ μπορώ...<br />Καληνύχτα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28503283-114824840628550147?l=troutairi-nattysar.blogspot.com' alt='' /></div>troutairihttp://www.blogger.com/profile/06697074509263854962noreply@blogger.com3